Vijf in de nacht..
Tuesday, May 29th, 2007Ieder heeft haar tas bij zich, gevuld met uitgaanskleding, schoeisel en make-up. Voor nà het eten, als ze (eindelijk weer eens) gezamenlijk gaan stappen. Waar? Ach, richting Amsterdam is altijd wel goed, ze hebben al het een en ander op het wensenlijstje staan dus feesten gaan zij! Eerst baby kijken (’ach, wat issie lief, gottegottegot wat een lach’), nazaten en lovers (’doet ie dat van jou ook?’) bespreken, drinken en dan-eindelijk-toch-echt aan tafel! Praten gaat best met je mond vol, ook praten door elkaar heen lukt prima. Glazen worden geleegd en bijgeschonken, borden gevuld en leeggegeten, verhalen worden verteld en beluisterd.
Dan afruimen. Wanneer je met 7 vrouwen en 1 man aan tafel hebt gezeten, is er veel op te ruimen ja. Pratend gaat ook dat het beste en snelste, zodat daarna de ware chaos kan losbarsten: omkleden! Panties, rokjes, bloesjes, sjaaltjes, mascara, laarzen, lipsticks, parfums, kousen en strings belanden op het grote bed. Eén grote warboel van het vrouwelijk schoon, waaruit alleen zij het juiste kunnen vinden. Dringen voor de spiegels, wachten bij het toilet op je beurt. En ondertussen praten, roken, drinken en lachen. Veel lachen! Eéntje zit, slechts in bh en string, de baby de fles te geven, terwijl de ander het over haar sexleven heeft. Alles kan vanavond, zeker vanavond!
Het lootje van de Bob wordt getrokken en met veel gejoel gelezen. De (on)gelukkige lacht smalend “Ik weet tenminste nog alles na afloop”.
Eindelijk wordt de deur achter hen dichtgetrokken en de achterblijvers slaken een oprechte zucht van verlossing. Ze proppen zich gezamenlijk in één auto en duimen dat ze de politiecontroles met flink wat snelheid voorbij kunnen razen (wat nog lukte ook).
Uiteindelijk wordt een parkeergarage gevonden en moet de hele stoet alsnog terugrennen om het bonnetje uit de auto te halen ipv achter te laten. Weer op weg naar de eerste plek om in te drinken, mannen te keuren, te lachen en, uiteraard, te kletsen. Ze vallen op door hun houding, kleding en uitbundigheid en wuiven de mannen goedkeurend nabij. De brutalen schuiven al snel aan en praten ze naar de mond, laten drankjes aanrukken en hun handen hoopvol in de juiste richting glijden. Eéntje heeft er al een tik te pakken en verontschuldigd zich lachend. “Ik kon er niets aan doen, mijn hand leeft een eigen leven”.
De plek is leuk, maar niet leuk genoeg om de hele nacht te blijven (de mannen trouwens ook niet). Onderweg naar de volgende plek krijgen ze een sliert van geinteresseerde mannen achter zich aan en als diva’s wandelen ze giechelend en uitdagend (voor zover dat lukt met hoge stiletto’s) door naar het volgende feestje.
De muziek staat oorverdovend hard en is uitnodigend genoeg om meteen de dansvloer op te huppelen en een flink staaltje dirty-dancing te geven. De hormonen vieren feest, evenals de vijf en zij dansen alsof er nooit een morgen zal komen. Oneerbare voorstellen worden lachend in ontvangst genomen en de indruk wordt gegeven dat deze ook serieus overwogen worden. “We zien wel. Eerst dansen!” Handen schuiven op dansende billen, behaarde lippen zoenen in een nek, complimentjes fluisteren in een oor en een jaloerse dame staat met de handen in de zij amok te maken op de dansvloer. “Dan moet je maar beter op hem letten of beter je best doen in bed!”
Tijd voor tequilla, bitterlemon, rode wijn en bier. De drank wordt naar binnen geslagen, de ogen blijven keuren, de heupen blijven wiegen. Een gestolen zoentje wordt ingeruild voor een echte, lange tongzoen. Een vrouwenhand schuift zachtjes en sensueel een rits naar beneden om deze vervolgens naar binnen te laten schuiven. Keuren, hè? Het kleine podium is vrij en dat schreeuwt gewoon om een geile imitatie van de Pussycat Dolls. Dat daarna een geheel ander nummer wordt gedraaid, mag de pret en dansbewegingen niet drukken. Een luid applaus volgt en handen worden uitgestoken om de vijf van het podium af te helpen. Die stiletto’s, hè?
Een seintje van de Bob en alle vijf gaan ze richting damestoilet om de stand even door te nemen. Wie is er al teut, wie is er geil en wat is de volgende plek waar we gaan? Iedereen compleet? Okay, we gaan weer naar de volgende plek!
Het voelt koud buiten, logisch wel met superkorte rokjes en laag uitgesneden topjes. Gelukkig hoeven ze niet ver te lopen en wuiven de portiers ze glimlachend naar binnen. Een bekend gezicht en iemand is even van haar stuk. “Dat is een tijd geleden, lekkertje! Weet je nog, carnaval in Maastricht?” De drankjes staan al snel op de bar en wederom zijn ze omgeven door testosteron en Axe. “Wat moet ik doen om een nacht met jullie vijven door te brengen?” Een bulderend gelach klinkt, mascara loopt uit en eentje verslikt zich zelfs van de lach. Ze wordt zorgzaam op haar rug gebeukt totdat ze zelf kan antwoorden. “Lieverd, koop Viagra, boek een suite en bel je dokter uit voorzorg!”
Geweldig trouwens dat twee danspalen door vijf vrouwen gebruikt kan worden. Tegelijkertijd! Alleen jammer dat die kous maar blijft afzakken, is er hier soms ergens plakband? Zowaar komt er een pleister tevoorschijn uit een tasje en laat dat nou nog helpen ook (de rest van de nacht zelfs). Wederom tequilla, bitterlemon, rode wijn en bier en verbeeld-ik-het-mij-nou-of-is-het-hier-zo-warm? Even met z’n tweetjes naar buiten, de frisse lucht zal vast wel helpen. “Tweehondervijftig euro voor mij alleen? Je denkt zeker dat ik gek ben, mafkees!” De portiers moeten de inmiddels vechtende kluwen uit elkaar halen, de Bob geeft weer een seintje en hup, daar gaan ze weer richting damestoilet.
‘Een blauw oog gaat echt wel over, dat gat in je panty vanavond niet meer. Nee, de enige pleister die ik bij mij had, heb ik net aan hà à r gegeven!’
De volgende plek is naastgelegen, ook daar gaan de portiers als de Rode Zee uiteen als ze binnenstappen (ehmm, -strompelen). ‘Tequilja, bittere lemmon, rooie wijn en bierrrrr…en neem er zelf ook eentje! Hips! Wat een kutmuziek hier, wat een klotekerels en wat een sjacherijnige wijven zeg. Opdrinken, afrekenen en wegwezen!’
Daarnaast is het wat rustiger (wà s het wat rustiger, totdat zij binnenstapten). De muziek is lekker, het licht niet zo enorm fel en het publiek wat ouder. ‘Tequilja, rooie wijn, tequilja, tequilja en oh ja, bittere lemmon.’ De muziek gaat spontaan harder, de bassen dreunen en stoelen gaan aan de kant bij gebrek aan een echte dansvloer. De voetjes gaan wederom van de vloer en hoe! De klandizie neemt in sneltreinvaart toe, wanneer deze van buitenaf hebben gezien hoe gezellig het er is. ”Schatje, ik heb mijn hele leven al gewacht op iemand zoals jij. Zal ik je morgen aan mijn ouders voorstellen?”
“Vier tequilja’s en zij een bittere lemmon. Wat drink jij nou, een boswandeling? Hihihihihi, gekkie!” Waarschijnlijk is het in deze tent op dit uur nog nooit zo druk geweest, de barman loopt zwetend het vuur uit zijn sloffen. De kassa rinkelt, de glazen vallen en de rokjes schuiven op. Twee liefhebbers doen ieder om het hardst hun best om op te vallen, wat amper op waarde wordt geschat. Eéntje die onopvallend zijn best deed, wordt beloond met een brutale blonde inclusief blauw oog. Ze sleurt hem in een hoek en zoent hem wild, totdat de Bob een seintje geeft (wat niet meer opgemerkt wordt). Bob denkt ‘krijgen jullie maar wat, ik ben je babysitter niet’ en raakt lekker in gesprek met een gesoigneerde heer van stand. De rode kijkt verbaasd, wanneer ze weer oog in oog staat met een bekende kale. “Ik woon nog steeds daar, weet je nog? Ga mee en laten we het nogmaals doen, het was zo lekker. Of neem je vriendinnen anders mee, ik bel wel wat vrienden op en maken we gezamenlijk een leuk feestje.” De rode twijfelt en sleurt de zwarte mee voor overleg. Wel doen, niet doen?
Eerst nog wat drinken en vooral dansen, al lukt dit laatste niet zo vlot als het eerste. De blonde met het blauwe oog ruilt haar onopvallende in voor een andere, de kleine blonde krijgt ook de smaak te pakken en giechelt onophoudelijk. De Bob zit inmiddels met vier gesoigneerde heren aan het bier en kijkt af en toe over haar schouder of iedereen nog leeft. Alles danst, drinkt en praat door elkaar heen. Af en toe adem happend tijdens het zoenen of anders. Een favoriet nummer knalt nu uit de boxen en, hoe ze het zo snel doen mag Joost weten, allemaal klimmen ze op de bar en horen de tegensputteringen van de barman niet. ‘Moet ie de muziek maar niet zo hard zetten, de sukkel!’ Een uitzinnig klappend publiek staat nu aan hun voeten en stimuleert ze nog verder te gaan. Eén overmoedig danspasje en de rode ligt ineens nà à st de bar. Hoe affreuzz! De Bob moet zich verschonen in het damestoilet, ze heeft in tijden niet meer zo gelachen. De rode laat zich naar een stoel helpen door minstens drie paar spierballen en zegt ‘dat alleen tequilja hiervoor helpt. Hips’
Ineens is het toch echt sluitingstijd en quasi beledigd strompelt iedereen naar buiten. Telefoonnummers en nachtzoentjes worden uitgewisseld, beloftes (die nooit nagekomen worden) eveneens.
Honger! Wat eten we? Shoarma, pizza, patatje-met, broodje frikandel of alles tegelijk?
Drank en alles tegelijk gaat niet samen en eenmaal buiten gaan er twee over hun nek. De rest staat glazig toe te kijken en wacht tot zij klaar zijn voor vertrek. ‘Waar is die stomme parkeergarage nou toch? Links, rechts, rechtdoor? Zeker een half uur strompelen ze door de binnenstad, totdat de nuchterste van het stel zich het kaartje herinnert waarop de naam van de parkeergarage staat vermeld. Eén pinpas wordt geweigerd, ééntje is blut, de rest heeft geen kleingeld meer of geen pasje bij zich. Wat nu?
Eén van de gesoigneerde heren heeft zijn auto (godzijdank) ook daar staan en hij biedt uitkomst. “Maar dan wil ik wel van iedereen een kusje!”
Het is tegen achten (in de ochtend) wanneer de rode en de zwarte met gierende banden afgezet worden door de Bob. De rest ligt slapend achterin, met vegen van lipstick en mascara op het gezicht. “Doei, welterusten! Doen we snel weer, hè? Het was veels te lang geleden. Ja, ik hou ook van jou! Doeiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii”
De baby is al wakker en lacht in haar armen, in de mond een flink gevulde fles. “Welterusten lieverd, maak ons maar niet wakker hoor!”
Â
Update: de Bob wist eigenlijk ook niet zoveel meer, behalve dat de eerste gesoigneerde heer van stand Elbert heet en impotent is. De kleine blonde heeft een nieuw contact in haar adressenboek, maar inmiddels toch maar gewist. De blonde met blauw oog is de middag erna met haar nieuwe date in bed gedoken en weet nog steeds niet hoe hij heet. De rode heeft een dikke enkel, maar ook twee onbekende telefoonnummers in haar bh gevonden. De zwarte heeft met haar hand in haar string geslapen, haar andere hand op de kont van de rode.