Raven Dice Weblog

Vanuit de gevangenis bericht ik U maar, aangezien ik sinds ik even geleden stopte met roken, hier het ‘zonnetje’ in huis ben. Wat er gebeurde? Nou, simpel gezegd is stoppen met roken niet goed voor mij (en anderen om mij heen). De eerste dagen riep iedereen dat die nare verschijnselen snel voorbij zouden gaan. Dat kriegelige, dat explosieve, dat humeurige. Dat ik echt wel snel zou stoppen met het smijten van huiswaar. Dat ik echt niet meer met iedereen wilde vechten. En dat ik heus niet zo lang zou doorgaan met het beledigen van mensen en politie-agenten (nu doe ik het wèèr).
Goed goed, de eerste keren van verbaal en lichamelijk geweld wilde iedereen nog wel door de vingers zien. Zelfs wanneer ik iemands vinger tussen de deur hield, deur dichtknalde en met brede glimlach riep: “Hee, maar ik rook niet!!!” (vrij naar het reclamespotje van Postbus 51 toendertijd). In een restaurant hard boerde over de tafel heen en op de vraag van de ober ‘of het allemaal smaakte’ vroeg of hij nèt in de schaal had gekotst of dat het al even geleden was?

Zucht..het leven van een roker-die-gestopt-is-maar-eigenlijk-niet-wil-stoppen is zwaar, let op mijn woorden. Het leven van de mensen in de nabijheid van zo’n persoon is nòg zwaarder! Je moet wel erg veel van zo’n stoppende roker (of is het rokende stopper) houden om het in deze periode uit te houden. Ãœberhaupt om in leven te blijven is dan al een hele kunst, want ik heb al wat mensen dood gewenst, zeg. En ik schaamde mij er niet eens voor, kun je nagaan hoe erg het is.
Uit je neus eten is toch anders dan roken, heb ik gemerkt. Je nagelriemen eraf bijten is ook anders, evenals op je haar kluiven, korstjes overal vanaf pulken en ladders in je kousen trekken. Aan draadjes van knopen trekken totdat ze eraf schieten geeft niet dìe voldoening, behalve als het andermans knopen zijn. Het ouderwetse pootje-haken daarentegen geeft een heerlijke, onbezorgde lachkriebel die, mits lang aanhoudend, een lekkere kick geeft. Ik hou het trouwens wel het beste vol zolang ik maar bezig blijf met veel activiteiten. Lichamelijke activiteiten trouwens, want schaken lezen televisie kijken en praten geeft weinig tot geen voldoening, hooguit ruzie.
Televisie smijten is leuk, met winkelwagentjes tegen opgestapelde blikken rijden ook, maar ook kan ik mij zoethouden met mijn vlakke hand, die ik graag en hard tegen billen, dijen en bovenarmen sla. Het geluid èn het gevoel daarvan, overstemd door het gekerm en de schrik van het slachtoffer is zeker goed voor de voldoening van het roken van twee sigaretten. Alleen wel hard werken natuurlijk, terwijl je met het roken van een sigaret geen enkele andere activiteit dan zuigen en uitblazen hoeft te ondernemen. Wat mij brengt op de volgende activiteit ‘neuken’. Nu niet gaan kuchen of rood aanlopen, lezers. Nee, gewoon neuken. Durf het te zeggen!
Dit is een activiteit waarin je heel veel kwijt kan, vooral de mannelijke lezers natuurlijk (kwijt kan ) Het roken kan vervangen worden door pijpen, het voldane gevoel wat tijdens het roken optreedt kan mooi vervangen worden door het orgasme oftewel klaarkomen.

Zucht nogmaals..
Het lastige in de gevangenis lijkt mij dat je niet de enige bent met agressieve neigingen, explosieve gevoelens en beledigende teksten aan mensen en politie-agenten (sorry, nogmaals dus). Iedereen heeft daar wel dat soort prettige karaktertrekjes en zo ben je bijna familie onder elkaar. Allemaal tegen die zeikerds buiten de gevangenis die meteen gaan huilen of klagen als ze aangevallen worden, onthoofd, beledigd of simpel in elkaar geslagen. Dus kruip je nogmaals bij elkaar, gaat koffie zetten in de kantine (of hoe heet dat in de gevangenis?), Allyouneedislove op de televisie kijkt en een sigare…… Oh shit, we roken niet meer!

Wat dit logje voor nut heeft vraagt U zich misschien af? Geen idee eigenlijk, want ik zit ook (nog) niet in de gevangenis. Ik heb ook (nog) niemand vermoord, aangevallen of beledigd (nou ja, niet vreselijk-voor-het-leven-beledigd). Ook ben ik niet tegen rokers of niet-rokers. Ik ben eigenlijk heel erg meegaand en sociaal van aard. Lief en goedlachs, zachtaardig, intelligent en tolerant.

Over dit stukje heb ik trouwens toch zeker zo’n twintig minuten gedaan en dàt zonder te roken. Ik ben het mij nog steeds bewust, het niet-roken. Het gaat in ieder geval nog wel goed en dat moet ook wel want het is bijna 1 februari. D-Day. Daar draait dit alles om namelijk. Anders was ik zeker niet gestopt met roken. Verschillende mensen en politie-agenten hebben mij gevraagd wat er dan gaat gebeuren op 1 februari?
Ik verklap nog niets. Ik kan alleen maar zeggen dat ik geen vervangende nicotine kan gebruiken, mijn besluit echt nuttig is en ik er heel erg blij van ga worden (duim, duim).

Daarom dus weer: wordt vervolgd.

 

Bij het opstaan denk ik eraan, tijdens het douchen, wanneer ik ontbijt en verse koffie ruik.
Het zit nog niet prominent in mijn gedachte, maar het begin voor de dag is al gemaakt.
Na noodzakelijke werkzaamheden komt het gemis weer naar boven, tevens na de maaltijd.
Bij mijn eigen pc-hoekje, wanneer het later op de avond eindelijk stiller wordt om mij heen wordt het verlangen bijna te heftig en kan ik het wel uitschreeuwen.

Ken je dat? Je bent zwanger en ziet alleen nog maar zwangeren lopen. Je bent verliefd en ziet alleen nog maar stelletjes lopen. Echter ook: jouw liefde is verbroken en juist dan zie je anderen hevig verliefd zijn. Zij wel en jij niet! Of je bent aan het lijnen en anderen proppen zich vol met kilo’s vreetzame troost en pret. Vreetzakken! Maar iedere keer wordt je geconfronteerd met datgene wat zich op dat moment in jouw hoofd afspeelt (lees: jouw leven beheerst).
Soms ga ik juist bij een ander zitten die het nog wel doet, zodat ik er tenminste nog ìets van merk. Of buiten achter iemand lopen die het zojuist is begonnen.
Sinds gisteren merk ik ook dat ik moordlustig word. Agressief, onredelijk, nerveus en kortaf. De lieve oude vrouw met rollater voor mij in de supermarkt verandert in een oud zeikwijf met kreupele rolschaatsen (adem in, adem uit). Het babietje wat erg moet huilen in de kinderwagen omdat ze waarschijnlijk honger heeft, verandert in een kutterig krijskind wat d’r bek moet houden (yin en yang, 1,2,3,4,5,6,7…grrrrrrrr).
De rits van mijn broek die niet snel genoeg dicht gaat, trek ik in één ruk eruit. Ik ga wel in mijn blote kont de straat op. ‘Heb ik wat van je aan ofzo? Wil je een dreun?’
De vrouw voor mij, bij het betreden van de bus, treuzelt nu te lang naar mijn zin. ‘Zeg trut, beweeg die dikke reet eens wat sneller van je!’ De waspeentjes zijn op bij de supermarkt (waspeentjes mogen in dit geval) en ik moet bijna een dwangbuis in vanwege mijn ongeduld wanneer de vulhulp niet snel genoeg rent voor mij.

Zucht..ik grom, ik vloek, ik tier, ik tik met mijn voet, ik draai met mijn stoel, ik stop van alles in mijn mond, ik bijt op mijn lip en nagels, zucht nog maar eens en wil de afstandsbediening door het raam smijten, gevolgd door mijn laptop, de stofzuiger, de asbak, alle rekeningen, mijn dekbed, huisraad en desnoods mijn kinderen. Kan mij het bommen, ik wil ROKEN !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Zo, das eruit. Adem in, adem uit. Yin en yang, rozegeur en maneschijn. De dokter komt zo bij mij en zegt dan dat alles goed is. Het spuitje gaat al werken, ik voel het.
Ik kan U echter nog nèt even vertellen dat ik (voorgoed of tijdelijk, daar ben ik nog niet uit) gestopt ben met roken (terwijl ik maar een enkele sigaret per dag rook).
Per 1 februari a.s. staat er een heel belangrijke en heugelijke gebeurtenis te wachten en daarvoor is het gewoon beter dat ik dus even niet meer rook. Dus nee: ik ben niet gestopt omdat ik roken vies vind. Ook niet omdat ik op zwart zaad zit. Ook niet omdat ik hoestbuien als orkanen heb. Evenmin omdat ik anti-rook zou zijn geworden. Eén van mijn vorige stukjes was daar al het bewijs van.

Ik hoop trouwens dat ik tegen die tijd niet in de bak zit wegens moord ofzo. En dat ik U heb laten leven. Zucht..ik ben pas gestopt sinds zaterdagochtend en voel mij nu al zo kaal, leeg en wereldvreemd. Ik loop niet te jubelen zoals die andere ‘zeikerds’ dat het nu allemaal zoveel beter smaakt en ruikt (nooit last gehad van verminderde eetlust). Ik doe ook niet reuze opgewekt het sigarettengeld in een aparte spaarpot. Zeker niet zeg! Zeker met zo’n overdreven brede tandpastaglimlach dat ik mij verlicht voel omdat ik niet meer rook. Ga toch weg zeg! Ik ben in diepe rouw omdat ik niet meer rook! Ik ben mezelf niet meer sinds zaterdagochtend en ben gewoon de weg kwijt. Mijn geliefde aansteker ligt mij stilletjes en vragend aan te kijken, zo van ‘wanneer gebruik je mij nou weer?’ Mijn asbak staat akelig schoon en leeg te staan en voelt zich nutteloos. Mijn handen friemelen aan van alles wat mag en niet mag en als ze zo doorgaan ‘hak ik ze eraf!!!’
Ik maai iedereen neer, ja! Brand de hele boel plat en steek er een sigaret mee aan!!! Yes!!!
Mag je eigenlijk roken in de gevangenis?

 

Wordt vervolgd.

“Mevrouwtje toch, U weet toch dat U niet door het rood licht mag rijden? Tevens weet U toch vast ook wel dat een helm verplicht is? En dat het ontzettend link is om zonder werkend achterlicht te rijden? Dat gaat U wel wat bekeuringen kosten hoor! Dat door rood licht rijden, tja..de hoogte van die boete wordt bepaald door de officier van justitie. Daarvan krijgt U binnenkort uitsluitsel.
Zonder helm rijden ehmm, tja..dat gaat U vijftig euro kosten. En dan zal ik U maar niet bekeuren vanwege het achterlicht, dat zie ik dan maar door de vingers.
Prettige avond nog, mevrouw!”

Wel-hier-en-daar *censuur toegepast*, nondeju, potverdikkeme, sapperloot!! Die gehelmde klojo wenst mij nog een prettige avond ook! Goed, stom van mij om door rood licht te rijden, maar ik had het kruispunt van alle kanten overzien en reed rustig door. Dat achterlicht, tja..vergeten te laten maken. En die helm? Aii..vanwege flinke hoofdpijn besloten die niet op te doen en juist even mijn hoofd te laten doorwaaien onderweg.

Hem toch maar eerlijk opgebiecht over de overtredingen en bijbehorende boetes en zitten lachen als een boer met kiespijn tijdens deze biecht. Zou het minder erg zijn als ik lach, denk ik nog. Zijn gezicht vertrekt en Hij spreekt mij ernstig toe dat Hij al zo vaak het belang van mijn helm benadrukt heeft. Of mij dat soms niets kan schelen? Waarom ga ik zo achteloos met Zijn bezit om?
Ik schaam mij toch wel een beetje en sla mijn ogen neer. Ik kan nu wel stamelen dat ik het noooooooit meer zal doen, maar ik ben toch geen vijf jaar? Of wel?

Vijftig met de cane, om mee te beginnen. Slik!
Die zijn voor het rijden zonder helm, gelijkstaand aan de vijftig euro boete hiervoor.
Wanneer het uitsluitsel voor het door rood rijden binnenkomt, dien ik deze te laten zien en wordt deze, op Zijn geheel eigen wijze, ook verrekend. Het zonder achterlicht rijden zou de eerstvolgende zaterdag eveneens verrekend worden.

En zo waren we op de eerstvolgende zaterdag en kreeg ik toch een beetje de kriebels bij het betreden van een club in Bussum. Het was er ontzettend druk (de nieuwjaarsbijeenkomst, oh ja!) en iedereen had zin èn energie voor wat later een zeer enerverende avond bleek te worden. Nog maar koud binnen en een eerste drankje èn sigaretje naar binnen moest ik meteen volgen naar de blauwe kamer en mocht ik zelf een passend strafbankje uitzoeken. Tja, wat is passend in dit geheel? Wat mij betreft was het een matras geweest, geheel om mijn lijf gerold. Maar dat was natuurlijk niet goed, dus werd het iets anders passend waaraan ik vaardig werd vastgesnoerd.
Ik voelde de zweetdruppeltjes al langs mijn ruggegraat lopen en probeerde piepend en smekend onder de komende straf uit te komen. Maar nee, geen genade vanavond en vooral tellen was het devies! Een gag werd snel ingedaan en wanneer ik al dacht dat dit vanwege het kwijleffect zou zijn had ik het mis. Dit zou mij helpen om de pijn weg te bijten, och arme ik! Waar normaal gesproken enige opwarming werd gegeven, bleef dit nu geheel achterwege wanneer de eerste tien slagen snel en vaardig werden gegeven. Tellen met een gag in krijgt dan een heel ander geluid en al snel zag ik door mijn wimpers de voeten van de eerste belangstellenden al verschijnen. ‘Hoepel toch op’, dacht ik nog. Dat mocht echter niet baten, want een ieder daar is altijd wel in voor een leuk verzetje. Nou ja, leuk!!

Na heel wat pijn verbijten en binnensmonds (ver)vloeken kwam de laatste van de vijftig stuks in zicht en bracht eindelijk verlossing. Woest was ik, vernederd tot op mijn bot en amper in staat om fatsoenlijk te ‘bedanken’ voor de passende straf. Adem in, adem uit. Tot tien tellen, raven! En dank U wel, pffftttttt…

De avond kon verder gaan, wat mij betreft, alleen werden nu mijn handen op een bijzondere manier met elkaar verbonden. De afstand tot mijn handen en mond was bijzonder kort en ik kon alleen maar door diep te bukken iets in mijn mond stoppen. Het buffet van de avond werd dan ook een bijzondere gebeurtenis en meteen was het een stuk gemakkelijker om mij aan de lijn te houden *dubbelzinnig*.
Op mijn rug werd dan nog *als toetje van de avond èn vergelding van mijn kapotte achterlicht* een flikkerend fietslampje bevestigd wat de aanwezigen steevast de uitdrukking “we hebben een flikker in de zaal” ontlokte. Hoe voor schut kun je lopen, zeg!

Al met al is het toch wel een hele leuke avond geweest hoor. En ja, ik heb mijn lesje geleerd èn heb er iets van opgestoken. Al was het dan maar dat ik heel inventief kan zijn wanneer het op ‘t roken van een sigaret aan komt.

Trouwens de post ook maar in de gaten houden. Misschien kan ik met Type-ex een enigszins aanvaardbaar bedrag (en lijfstraf) fabriceren. Stel je voor dat ik straks een boete krijg van tweehonderd euri ofzo? Of zou dan de uitspraak van die avond van toepassing zijn? “Als je niet meer mag roken, kun je maar beter gaan pijpen!”

Per 1 januari jl is Schiphol al een plek waar niet meer gerookt mag worden. Dat is voor de rokers onder ons waardeloos, want hoe moet je dan je zenuwen wegpaffen? Heb je al te maken met minimaal twee uur van tevoren inchecken, dan hoop je in ieder geval innig dat je niet met vertragingen te maken krijgt. En wanneer je dan in het vliegtuig zit moet je de vlieguurtjes ook nog eens zonder je geliefde sigaret doorbrengen. Stel dat je minimaal twaalf uren moet vliegen? Zonder sigaret?! Jezelf in een coma drinken kan ook niet, want dan wordt je subiet uit het vliegtuig verwijderd. Shit zeg, je mag ook helemaal niets meer!

Deze zomer wordt het roken in de horecagelegenheden verboden. Niks meer gezellig een sigaretje roken voor of na het eten. Niet meer verleidelijk een sigaret (laten) aansteken en achteloos zo’n heerlijke stinkstok oproken. In een restaurant mag alleen nog in een aparte rokersruimte gerookt worden, alleen wordt je daar niet meer bediend. Stel je voor: een vijfsterrenrestaurant met een afhaalluik waarachter (met mondkapje) een ober die alle culinaire heerlijkheden door een luik schuift. Niet meer een lekkere ober in zijn billen knijpen wanneer hij een chocolademousse voor je zet, net nadat je jouw sigaar uitmaakt. Ook geen sigaret opsteken tijdens de koffie met bonbons, gezeten aan een grote tafel met leuke disgenoten. Nee, roken in een afgesloten hok en eten uit een luik. Voor straf, omdat je rookt!

Ook niet meer roken terwijl je op een lekker feest bent, dansend en kletsend. Lekker ding scoren, knipogen, lonken. ‘Heb je een vuurtje?’ Zodra je dat vraagt, staan er zeker een paar lui om je heen die je, inmiddels in de boeien geslagen, afvoeren naar buiten waar de andere egoïsten en paria’s staan. Dan nog maar te hopen dat het een enigszins verwarmd rokershok wordt in de winter, want anders sta je ook nog te blauwbekken of een longpleuris op te lopen. Snijdt het mes zo aan twee kanten? Is dat de bedoeling? Roken en de (long)pleuris krijgen? Snel van die rokers af?

Of anders in een rooktent ‘gezellig’ met z’n allen, zodat niet-rokers met een vingertje kunnen wijzen ‘kijk, daar staan ze die criminelen!’. Wat een zooi!

Had je dan nog het lumineuze idee om desnoods de electrische sigaret op te steken, zodat je anderen niet tot (over)last zou zijn? Nou vergeet dat dan ook maar, want dat mag dus nu al niet meer! Die is voorlopig verboden omdat het een geneesmiddel zou zijn vanwege de nicotine erin. Zo lust ik er ook nog wel een paar zeg! Dan zouden mijn geliefde sigaretten dus ook tot een geneesmiddel behoren, want die sterven van de nicotine! “Dokter, mag ik een recept voor nicotine? Camel-light graag, doe maar meteen voor drie maanden!”

De meeste rokers zullen straks ergens buiten moeten roken. Of in je eigen huis, bij vrienden thuis of op de maan. Nergens mag je straks meer roken, behalve thuis dus. Moeten we dan maar thuis blijven en/of stoppen met roken? Ammenooit niet!

Hoe gaat de staat het dan doen met alle inkomsten die zij tot nog toe verkreeg uit die rijke rokers? Rokers betalen toch tenslotte veel geld, dus zeggen dat ze niets voor het roken over hebben is onzin. Ze betalen er grif voor en daar varen velen royaal op mee!
De sigaretten die nog wèl gerookt zullen/kunnen worden, zullen ongetwijfeld flink duurder worden, want de inkomsten moeten tenslotte ergens vandaan gehaald worden. Nog even en binnenkort vragen rokers een pakje sigaretten als verjaarskado, puur omdat het zo duur zal worden. Of wanneer je achteloos je sigaretten in je kontzak/handtas hebt, moet je flink opletten anders worden ze gestolen. Bieden op E-bay binnenkort op sigaretten, we zullen versteld gaan staan van de idioterie die door dit rookverbod zal ontstaan.

Ook vraag ik mij af hoe dat bijv bij de hoeren zal gaan? Ik bedoel..na het neuken lekker een sigaretje opsteken is toch wel errug lekker voor de betrokkenen. Mag dat dan ook niet meer? Besloten clubs, privéhuizen en meer van al dat lekkers..roken of niet? Pijpen dan maar!

Na het lezen van dit stukje zul je begrijpen dat ik ook rook, al is het maar erg weinig.
Maar de betutteling van dit land, waar moorden, verkrachten, geweld, oplichting en stelen hoogtij lijken te vieren is ronduit walgelijk. Tegen het roken worden straks strengere straffen opgelegd dan voornoemde criminele activiteiten. Roken is straks ook een criminele activiteit, mits niet in eigen huis of de buitenlucht (Oh sorry, het openluchtperron van de NS is geen buitenlucht meer, daar mag het ook niet. Bullshit!)

Ik zie het al bijna voor mij: in een restaurant met je geliefde of een nieuwe date. Lekker tafelen, glaasje wijn, GEEN sigaretje meer. “Schat, ik wil even roken. Ben straks terug” En vervolgens in tweestrijd moeten staan omdat jouw schat zelf niet rookt en door jouw verslaving alleen aan tafel moet blijven zitten. Jijzelf staat te klappertanden buiten met een sigaret (die dan eigenlijk niet lekker meer smaakt, omdat er een vervelende kerel naast je staat te roken bijvoorbeeld) en wanneer je terugkomt is jouw schat inmiddels in een buitengewoon geanimeerd gesprek geraakt met een, eveneens, niet-rokende dame die op hààr schat zat te wachten. Kut kut kut! Van roken wordt je binnenkort armlastig, van roken wordt je een paria, een buitenstaander. Van roken gaat je relatie uit. Van niet-roken word ik een zeikerd en neuroot. Van niet-roken is naar de hoeren gaan niet meer lekker. Van niet-roken is een feest niet meer leuk, want de leukerds-die-roken zitten thuis te pijpen. Ehmm..roken. Godver zeg, doe de gordijnen thuis maar dicht dan want stel je voor dat iemand dat ziet.

Doe het rookgordijn maar dicht en slaap zacht, Nederland. Wat een zak, die minister Klink. Zeker nooit gepijpt!