Raven Dice Weblog

Wordt vervolgd ja..belofte maakt schuld natuurlijk,  al zou ik niet weten wat er gebeuren zou indien ik niets meer schrijf hierover, maar dat terzijde.
Goed, 27 april a.s. dus gaan wij trouwen en dat terwijl wij beiden lange tijd hebben geroepen nooit meer te willen trouwen of het nut ervan niet in te zien. ‘Wat voegt het toe aan wat wij hebben? Worden wij gelukkiger wanneer wij gaan trouwen?’
Tja, wat is er gebeurd tussen het bovenstaande en onze hedendaagse beslissing om dus wel te gaan trouwen? Eigenlijk niet eens zo veel, nee. We zaten wat te praten over wat te wijzingen en veranderen omdat we zijn gaan samenwonen (alweer een half jaar nu, na 6,5 LAT-ten) en voor we het wisten gingen we in ondertrouw en zijn we nu bezig met het regelen van een klein feestje op de dag zelf. Want klein willen we het wel houden. Overzichtelijk eigenlijk. Dat is het betere woord voor een dag met mensen om ons heen die we beiden kennen maar ook op regelmatige basis zien en spreken.

Iedereen heeft zo wel mensen om zich heen vergaard in de loop der jaren die je ‘kent’ op de een of andere manier. Via via een vriendin, via het werk, een buurvrouw van je moeder of een vriend van een neef, zoiets dus. Wanneer je ze ergens tegenkomt zul je daar zeker een babbeltje mee maken of een biertje mee drinken, maar met enige regelmaat bij elkaar in huis komen of bepaalde intimiteiten delen, nee..dat dan weer net niet. Geeft niets, want je hoeft tenslotte niet iedereen als beste vriend of vriendin te hebben tenslotte. Buiten het feit dat dit ook niet te doen is, tegenwoordig komen we allemaal tijd te kort, dus geeft niets.
Maar in ons geval dus een wat kleinere, besloten viering. Misschien heeft het er ook wel mee te maken dat we beiden voor de tweede maal trouwen, meteen ook daarom onze drang om het deze keer zeker anders te doen dan de eerste maal. De trouwdag dan, he? Niet in het ruisend wit met bruidsboeket (waarvan je na een uurtje al denkt ‘waar laat ik dat ding, verdomme’ ), maar in het zwart leer met een leren tasje (waar moet ik anders mijn mobieltje, sigaretten, zakdoekjes en lipstick laten?).  Niet in een trouwkoets, oldtimer of limousine…nee haha, we gaan met de fetishtram naar het stadhuis in Charlois (voor diegenen die weten welke trouwlocatie daar beschikbaar is: mooi he?) . De fetishtram ??? Tja, degenen die ons enigszins kennen weten vast van het bestaan van deze tram af en anders moeten belangstellenden maar even googlen. Uiteraard wordt deze fetishtram bemand door twee uiterst kundige ingewijdenen in gepaste kledij (godzijdank en geweldig!).

Tja, wat moet ik verder al voorverklappen zonder al teveel prijs te geven (of het risico lopen naderhand niets nieuws meer te kunnen melden ‘Dat had je al verteld op je weblog, joh!’ ) Nou, niets dus..ik laat het hier lekker bij. Zo sadistisch kan ik dus ook wel zijn.

En daarbij, zo loggend hier geef ik toch al vaker wat prijs over mijzelf, de Baas, hem en haar en de kabouter, Bep en Toos en nog zo wat mensen. Daarbij weet ik over het algemeen toch niet tegen wie ik nu het nu heb? Okay, er zijn natuurlijk lezers hier die ik ken zoals bv Renate (dag schat!), Tilly (moet je mail nog beantwoorden zeg!) en Shamoodah (thanks, lieverd), maar ook Leo (gaaf he?), Robbineus (je bent vast jaloers, haha), Alexander (tis altijd wat, he?). Maar evengoed zijn hier lurkers zat (lurkers = lezen en nooit reageren) die zich nog niet eerder bekend maakten maar ondertussen al meer van mij weten, dan ik van hen.
Uit Nederland, uit Belgie, Duitsland..zelfs Engeland een paar. Ik kan het weten, want ik kan het zien aan mijn statistieken (jaja, zo slim ben ik dan weer wel).  Voel je dus zeker niet geremd om jezelf eens bekend te maken hier, desnoods met een nickname en laat je horen. Lijkt me gewoon leuk, that’s all.

Heb ik nu de kriebels al? Dat vroeg iemand mij laatst… Nee eigenlijk nog niet. Beiden niet. Wel voorpret. Heel veel voorpret zelfs. ‘ Zal ik voor de grap ‘nee’ zeggen voor de ambtenaar van Burgerlijke Stand? Gewoon kijken hoe diegene reageert’  Zoiets dus. Wij houden wel van een geintje op z’n tijd. De meeste mensen geloven trouwens nog steeds dat wij gaan trouwen…

Wordt vervolgd?