Raven Dice Weblog

Op zoek naar nieuwe schoenen (één van mijn geliefde vakantiebezigheden) puffen we even uit op een terrasje en bestellen iets ‘koud en nat’. Op het terras staat zelfs een ventilator, kun je nagaan hòe warm het is op Corfu. De bewoners zelf staan ook te wapperen, puffen, blazen, zuchten, zweten, druppelen en hun beklag te doen over de hittegolf die het eiland teistert. Bijna alle dagen van deze vakantie komt de temperatuur ver boven de 35 graden en lijkt het alsof we op een bakplaat liggen in plaats van het strandbedje. Het water in het zwembad is lauw, de buitendouche eveneens en een ijsje smelt waar je bijstaat. Daar is niet tegenop te likken
Schoenen passen is lang niet zo leuk met deze tropische temperaturen, dus blijft het deze vakantie bij slechts één paar. Dat is wel even anders dan bijvoorbeeld de vakantie naar Samos, waar ik toch echt wel met drie paar nieuwe hoge geile spannende prachtige schoenen thuis kwam. Okee, deze zijn ook wel heel erg mooi en er zitten zelfs vele glinstertjes op en ze hebben metalen hakken. Hiep en de hoi !

Onze plannen om foto’s te maken op een verlaten strandje dreigen te stranden ( wat een leuke woordkeuze eigenlijk..) omdat de meeste strandjes helemaal niet verlaten zijn. Logisch, met dit weer is iedereen zoveel mogelijk in de buurt van water, al is het dan lauw. Zelfs zagen we sommigen hun bedje voor de nacht opmaken op het strand en we konden ze geen ongelijk geven.
Gewapend met een tasje kleding, foto-apparatuur en een grote fles drinkwater rijden we op een vroege ochtend naar een nabijgelegen naaktstrand om daar in ieder geval wat mooie foto’s te maken. Op een naaktstrandje zullen ze tenslotte niet zo snel afkeurend reageren wanneer ik daar, deels in rubber en lak, gekleed/ontkleed sta te poseren. Dat klopt dus ook, afkeurend zijn ze zeker niet. Een stuk of wat personen liggen nog steeds in diepe zandslaap wanneer wij de rotsen afklauteren naar het strandje. Eén vroege vogel zit op een rots wat voor zich uit te kijken totdat hij ons in het oog krijgt. Omdat hij zo quasi geinteresseerd in de kustlijn is en ‘per ongeluk’ totaal niet in de gaten heeft dat wij hier met spannende foto’s bezig zijn, wuif ik hem weg met mijn hand. Laat ie maar denken dat hij anders ook op de foto komt, mèt handdoek en pet Wegwezen zeg, als je belangstelling hebt kom daar dan ook maar openlijk voor uit. Zeker op een naaktstrand..
We maken in ieder geval prachtige foto’s en ik lig zelfs nog mèt latex handschoenen aan in het water, heerlijk!

Veel drank ook en heerlijk eten, dat hoort natuurlijk ook bij de vakantie en een paar avonden achtereen vieren we dit tot in de late uurtjes met vrienden uit Nederland. Het personeel in de restaurants staat uiteindelijk met de tandenborstel in de hand en pyama aan bij onze tafel, smekend om toch alsjeblieft te betalen en op te rotten. Het is al laat Dan maar ergens naar een cocktailbar en slaan we de cocktails op de maat van de muziek naar binnen tot we ook daar weg worden gekeken. Heerlijk zeg!

De bezienswaardigheden op Corfu zijn matig te noemen helaas, hier hadden we toch wel iets meer van verwacht. Achteraf bezien vonden wij onszelf op het naaktstrandje de leukste attractie van het hele eiland
Wanneer de vakantie er weer opzit, moeten we natuurlijk afscheid nemen van nieuwe bekenden en dit valt altijd eventjes zwaar. Het was ook zó heerlijk daar!
Maar uiteindelijk kunnen we ook niet wachten om het thuisfront weer in de armen te sluiten en onze chocoladebruine huid aan iedereen te tonen. Alleen moeten we toch nog even wachten, want op het vliegveldje van Corfu aangekomen blijkt dat onze incheckbalie ‘nog gemaakt moet worden’. Haastig opgeplakte balienummers en opgetrommelde luchthavendames met een verwarde blik moeten ons allen helpen in te checken en meteen gaat het al mis. De geboekte comfortklasse kan niet verwerkt worden volgens de dames, die inmiddels door elkaar heen praten in het grieks en ons reizigers even in het ongewisse ( en de hitte ) laten. De rij wachtenden wordt langer, onze rug natter en de keel droger. Maar dan gaat het lukken en mogen we door naar de scanner en vervolgens gaat onze koffer ervandoor, richting vliegtuig en wij er achteraan.

Wanneer we diep in de nacht op hollandse bodem landen is het temperatuursverschil wel erg groot en bibberen we elkaar toe dat dit wel tegenvalt. Zullen we teruggaan?
Toch went het altijd wel snel na een vakantie en voor we het weten lopen we alweer in het centrum van Rotterdam: uitverkoop.
Op zoek naar nieuwe schoenen (één van mijn geliefde weekendbezigheden) puffen we even op een terrasje uit en bestellen iets ‘koud en nat’. Op het terras staat zelfs een ventilator, kun je nagaan hoe serieus hier in Nederland het rookverbod genomen wordt…

Ik ben er weer, sjucht. Heeft U mij gemist?

 

This entry was posted on Tuesday, July 15th, 2008 at 7:50 pm and is filed under Persoonlijk. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.